Lijn in de tuin

LIJN IN DE TUIN  Een ontwerpersvisie

Er valt niks af te doen aan mijn collega's want elke vakgenoot heeft op zijn minst een goede visie op het gegeven lijn in de tuin. Maar waarom willen we nou zo graag vasthouden aan lijnen? De natuur zowel als de mens is organisch gebouwd, met ronde vormen, maar als wij te rond worden doen wij noodgedwongen ‘aan de lijn’. Onze ogen focussen blijkbaar vanzelf op lijnen, ze blijven erop rusten. Het geeft dan ook rust om lijnen te zien. 

In de architectuur heeft alles bijna rechthoeken of vierkanten. Dit is niet alleen uit oogpunt van fabricage. Wij maken kennelijk de keuze om praktisch te zijn en niet ons ‘natuurlijk’ gevoel te volgen. Planten zijn, uitzonderingen daargelaten, niet in staat om een strakke lijn te volgen. Hiervoor hanteren wij dan de snoei- en de heggenschaar. De lijn is dus een belangrijke leidraad, een houvast. In mijn ontwerpen gebruik ik overigens veelal rechte lijnen, vanuit het huis getrokken, of mooi aanhakend aan een object of terras. Heerlijke houvasten, en eigenlijk altijd effectief. Praktisch op de tekentafel van de tuinarchitect, fijn voor de hovenier om aan te leggen en de hoeveelheid tegels te berekenen. 

Je haalt meer uit de ruimte door rechte lijnen te gebruiken, en je voegt weelderigheid toe met zoveel mogelijk planten en bloemen.

Tijdens mijn rondleidingen op Keukenhof heb ik heel wat uit te leggen gehad over de Engelse landschapsstijl tegenover het moderne gedeelte met een knipoog naar de tuinen van Versailles. Lijnen beheersen dus behoorlijk het leven van een tuinvormgever. In een recent ontwerp heb ik eens alles losgelaten en ben golvende ‘lijnen’ gaan trekken door de hele tuin. Uitgevoerd door een vakkundige stratenmaker, die de uitdaging had om de paden in twee soorten steen aaneen te smeden. Prachtig resultaat! De opdrachtgever wilde het precies zo. We zaten op een lijn, dus het was goed.